Op de begraafplaats Den en Rust treffen we het graf aan van Kees Trimbos. In de Nederlandse psychiatrie speelde hij een belangrijke rol, aanvankelijk als voorstander van de katholieke geestelijke volksgezondheid en later als aanhanger van de zogeheten antipsychiatrie. Foto Dick Berents.
Meer informatie
Cornelis Johannes Baptist Joseph (Kees) Trimbos (1920-1988) was de oudste zoon van de directeur van een betonmaatschappij. Na zijn middelbare opleiding bij de fraters in Den Bosch studeerde hij geneeskunde aan de Utrechtse Universiteit. In 1944 werd hij bij de bevrijding van Den Bosch ernstig gewond door een granaatscherf waardoor hij zijn leven lang invalide zou blijven.
In 1947 deed hij zijn artsexamen, maar kon als oorlogsinvalide het vak van huisarts niet uitoefenen en kwam als gevolg hiervan terecht in de psychiatrie. Hij ontwikkelde zich tot een belangrijk pleitbezorger voor de katholieke geestelijke volksgezondheid in ons land. In 1959 promoveerde hij op een proefschrift getiteld: Geestelijke gezondheidsleer en geestelijke gezondheidszorg, waarmee de toon van zijn werk was gezet.
Landelijke bekendheid verwierf Trimbos in de jaren zestig met zijn radiopraatjes voor de KRO onder de titel “Gehuwd en Ongehuwd” over seksuele voorlichting en opvoeding. Hij speelde ook een rol in de acceptatie van homoseksuelen in katholieke kringen. In korte tijd werd hij hierdoor een bekende Nederlander.
Een andere koers
Rond deze tijd verliet hij de Rooms-Katholieke kerk waarbinnen hij zo’n prominente rol had vervuld en die op haar beurt zowel zijn leven als carrière had bepaald. In de jaren zeventig behoorde hij tot de “antipsychiaters” . De antipsychiatrie was vanaf de jaren zestig een beweging die de traditionele psychiatrie en haar diagnoses, behandelingen en gesloten instellingen sterk bekritiseerde. Critici als Ronald Laing en David Cooper benadrukten dat psychische problemen mede konden voortkomen uit sociale verhoudingen en omstandigheden.
Zij pleitten voor meer vrijheid, gelijkwaardigheid en menselijke benadering van mensen met psychische problemen en verzetten zich tegen dwang en institutionalisering.
Van 1977 tot zijn dood in 1988 was hij voorzitter van het Nederlands Centrum Geestelijke Volksgezondheid, de voorloper van het later naar hem genoemde Trimbos Instituut. Tegenwoordig is dit Instituut vooral bekend door zijn cursussen, trainingen en voorlichting over o.a. alcohol en drugs. Trimbos overleed in 1988 op 68-jarige leeftijd.
WK