Frederik Nagtglas werd geboren op 7 november 1821 in Utrecht en overleed op 19 augustus 1902 in De Bilt. Vanaf 1846 werkte hij in Zeeland, eerst in Zierikzee en later in Middelburg, waar hij een belangrijke rol speelde in het culturele en historische leven.
Naast zijn werk als arrondissements-ijker in Zeeland was Nagtglas een actief schrijver en onderzoeker van de Zeeuwse geschiedenis. Van 1862 tot 1884 was hij bibliothecaris en conservator van het Zeeuwsch Genootschap der Wetenschappen. Hij publiceerde veel over Zeeland. Tot zijn belangrijkste publicaties behoren Een bezoek aan Walcheren (1862), Zelandia Illustrata (1866-1880), Gids voor Middelburg en omstreken (1878), Onze voorouders, een eerste hoofdstuk uit de geschiedenis van Zeeland (1883), Uit het Zeeuwsch volksleven (1885), Voor honderd jaren, uit de papieren van een tijdgenoot (1886), Levensberichten van Zeeuwen (1890-1893) en Wat Walcheren was en hoe het werd (1894). Met deze werken leverde hij een belangrijke bijdrage aan de kennis van de Zeeuwse geschiedenis en cultuur.
Nagtglas’ werk wordt gekenmerkt door nauwkeurig onderzoek en een levendige vertelstijl. Hij was ook maatschappelijk actief: van 1872 tot 1884 maakte hij deel uit van de Middelburgse gemeenteraad en was hij betrokken bij diverse culturele en sociale verenigingen. Na zijn verhuizing naar Utrecht en later De Bilt bleef hij verbonden met Zeeland. Door zijn omvangrijke historische werk geldt hij als een van de belangrijkste chroniqueurs van het negentiende-eeuwse Zeeland.
AD